Vroeger was ik altijd heel blij als de wintertijd inging. Dat extra
uurtje gebruikte ik om een uurtje extra te slapen. Avondmens als ik ben
was het helemaal niet erg om een uur later op te mogen staan.
Tegenwoordig
ben ik nog steeds een avondmens, maar zit dat extra uurtje slapen er
niet meer in. 's Avonds is het namelijk helemaal niet moeilijk om een
uurtje later naar bed te gaan. Maar de volgende morgen blijkt dat de
kinderen nog helemaal niet in de wintertijd zitten. Om 10 voor zes zijn
ze wakker. En niet alleen de eerste dagen, vanmorgen was het nog steeds
veel te vroeg. Te laat naar bed en te vroeg eruit, dat levert
gegarandeerd slaaptekort op *gaap*.
Ik hoop dat het met
de dagen/weken/maanden later wordt dat we wakker mogen worden. Maar als
ik diep graaf in mijn geheugen, dan was het met de ingang van de
zomertijd juist heerlijk, een verandering van 6 uur wakker worden naar 7
uur. Ik ben dus een heel klein beetje bang dat het 6 uur blijft tot de
zomertijd. Ik weet dat er ook veel voordelen aan de wintertijd zitten,
maar wat dit betreft had het van mij best zomertijd mogen blijven. Hoe
doen ouders dat eigenlijk als ze met kinderen voor een paar weken naar
Amerika gaan oid. Dan is het toch alleen maar erger?
Gisteren heb
ik pas mijn horloge goed gezet. Ik hoopte dat het zou bijdragen om
dingen eerder te doen of eerder naar bed te gaan, maar dat werkte toch
niet :-) Het was alleen handig om te beseffen dat de kinderen niet op
een heel onlogische tijd wakker werden.
Hebben jullie ook 'last' van de wintertijd, of vind je het juist heerlijk?
Het leven van een moeder van vier kinderen die met beide benen op de grond staat. Over geloof, geldbesteding, keuzes maken en genieten op een verantwoordelijke manier.
vrijdag 31 oktober 2014
donderdag 25 september 2014
Herfstige genietmomentjes
Het weer is altijd een dankbaar onderwerp om over te schrijven. Is
het te warm, te koud, te droog of te nat er is altijd wel iets om erover
op te merken, een mening erover te hebben en die te uiten. En dat is
helemaal niet erg, veranderingen van het weer brengen regelmatig ook
allerlei genietmomenten met zich mee.
Zo genieten we nu toch al een paar dagen van de herfst. Vanaf het moment dat de eerste eikels en kastanjes werden gevonden begonnen de ogen te stralen 'zullen we morgen meer zoeken, mama?' Zelf vind ik het ook heerlijk, ik ben wel een beetje een verzamelaar en het is heerlijk om leuk kastanjes te zoeken als je telkens een stralend gezicht kunt zien: 'kijk eens wat een dikke' of een platte of een kleintje. Elke kastanje heeft wel iets waardoor het mooi is dat hij gevonden wordt.
Ook de eerste herfstknutsels zijn al gemaakt. Een tak met blaadjes, kastanjes en eikels geeft ook in huis een herfstige sfeer. Binnenkort gaan we maar aan de slag met poppetjes en spinnenwebben. Daarvoor zijn gure regendagen zoals gisteren ook helemaal niet erg en maken het eigenlijk alleen maar knusser. Gelukkig regende het gisteren net iets minder erg toen de school uitging en we erdoor moesten. Toch vroegen ze om warme chocolademelk en de zelfgemaakte smaakte prima. Omdat we toch in de stemming waren heb ik ze ook maar pepernoten laten bakken. Heerlijk een uurtje kleien om ze na het bakken ook nog eens te kunnen opeten. En dat er ook 'naaktslakken' van gemaakt werden is dan helemaal niet erg!
's Avonds was het droog. Toen werden de laarzen aangedaan om nog even papa te 'helpen' in de schuur. Ik was ondertussen aan het afwassen tot ik bij de achterdeur geluid hoorde 'mama, vies' en daar stonden twee modderaapjes die in de tuin waren blijven steken om te spelen in een zwarte modderplas. Ik kan me goed voorstellen dat ze dat geweldig vonden, maar ik vond het minder geslaagd. Onze jongste had nog maar één laars aan, de andere was in de modder blijven steken en je hebt weinig inlevingsvermogen nodig om de rest te raden. Ook dat hoort er natuurlijk bij in de herfst en ze hebben vast een geweldig speelkwartier gehad.
Genieten jullie ook van alle herfstige momenten? Soms moet je ze zoeken, maar in de herfst zijn ze zeker te vinden!
Zo genieten we nu toch al een paar dagen van de herfst. Vanaf het moment dat de eerste eikels en kastanjes werden gevonden begonnen de ogen te stralen 'zullen we morgen meer zoeken, mama?' Zelf vind ik het ook heerlijk, ik ben wel een beetje een verzamelaar en het is heerlijk om leuk kastanjes te zoeken als je telkens een stralend gezicht kunt zien: 'kijk eens wat een dikke' of een platte of een kleintje. Elke kastanje heeft wel iets waardoor het mooi is dat hij gevonden wordt.
Ook de eerste herfstknutsels zijn al gemaakt. Een tak met blaadjes, kastanjes en eikels geeft ook in huis een herfstige sfeer. Binnenkort gaan we maar aan de slag met poppetjes en spinnenwebben. Daarvoor zijn gure regendagen zoals gisteren ook helemaal niet erg en maken het eigenlijk alleen maar knusser. Gelukkig regende het gisteren net iets minder erg toen de school uitging en we erdoor moesten. Toch vroegen ze om warme chocolademelk en de zelfgemaakte smaakte prima. Omdat we toch in de stemming waren heb ik ze ook maar pepernoten laten bakken. Heerlijk een uurtje kleien om ze na het bakken ook nog eens te kunnen opeten. En dat er ook 'naaktslakken' van gemaakt werden is dan helemaal niet erg!
's Avonds was het droog. Toen werden de laarzen aangedaan om nog even papa te 'helpen' in de schuur. Ik was ondertussen aan het afwassen tot ik bij de achterdeur geluid hoorde 'mama, vies' en daar stonden twee modderaapjes die in de tuin waren blijven steken om te spelen in een zwarte modderplas. Ik kan me goed voorstellen dat ze dat geweldig vonden, maar ik vond het minder geslaagd. Onze jongste had nog maar één laars aan, de andere was in de modder blijven steken en je hebt weinig inlevingsvermogen nodig om de rest te raden. Ook dat hoort er natuurlijk bij in de herfst en ze hebben vast een geweldig speelkwartier gehad.
Genieten jullie ook van alle herfstige momenten? Soms moet je ze zoeken, maar in de herfst zijn ze zeker te vinden!
dinsdag 23 september 2014
Een nieuw begin
Welkom op mijn blog! Leuk dat je me gevonden hebt en dat je me wilt lezen.
Op deze blog gun ik jou een kijkje in mijn leven. Mijn leven als echtgenote, moeder, christen, huisvrouw en nog heel veel andere plakkertjes die ik zo af en toe opgeplakt heb of krijg.
Je zult kunnen lezen over mijn strijd die huishouden heet, over (verantwoorde) keuzes die ik af en toe moet en wil maken op het gebied van geld, milieu en andere dingen in mijn leven en over de leuke en lastige dingen van de topbaan die opvoeder heet, met zo af en toe een (diepgravende) hersenspinsel over mijn geloof, de politiek of de maatschappij.
Op dit moment ben ik (nog) een fulltime huismoeder. Veel van mijn leven speelt zich dan ook af rond en in huis. Waarvan ik toch wil proberen om dat niet alleen een huis te laten zijn, maar ook een echt thuis voor ons hele gezin. Een mooie droom denk ik zo. Ik voel me in elk geval thuis in dit huis en ik vind het leuk als je dit (t)huismusje wilt volgen.
Op deze blog gun ik jou een kijkje in mijn leven. Mijn leven als echtgenote, moeder, christen, huisvrouw en nog heel veel andere plakkertjes die ik zo af en toe opgeplakt heb of krijg.
Je zult kunnen lezen over mijn strijd die huishouden heet, over (verantwoorde) keuzes die ik af en toe moet en wil maken op het gebied van geld, milieu en andere dingen in mijn leven en over de leuke en lastige dingen van de topbaan die opvoeder heet, met zo af en toe een (diepgravende) hersenspinsel over mijn geloof, de politiek of de maatschappij.
Op dit moment ben ik (nog) een fulltime huismoeder. Veel van mijn leven speelt zich dan ook af rond en in huis. Waarvan ik toch wil proberen om dat niet alleen een huis te laten zijn, maar ook een echt thuis voor ons hele gezin. Een mooie droom denk ik zo. Ik voel me in elk geval thuis in dit huis en ik vind het leuk als je dit (t)huismusje wilt volgen.
Abonneren op:
Posts (Atom)