vrijdag 8 juli 2016

Hoe is het met ...

't Huismusje?
Ik ben nog steeds een huismusje. En het gaat goed hier met ons. De vervelende zwangerschapsperikelen heb ik alweer een tijd achter mij gelaten en ook het ontzwangeren gaat de goede kant op. Ik zou best aan sport mogen doen, maar dat is een dingetje.... Stiekem vind ik het veel te snel gaan, want baby is bijna geen baby meer. Maar elke dag probeer ik er bewust van te genieten.

Die tijd... dat is ook wel een dingetje. Alles gaat veel te snel. Er zitten veel te weinig uren in een dag en ook in een nacht. Zo heb ik alweer een paar maanden niet geblogd. Terwijl ik toch regelmatig dacht: dat is voer voor een blogje. Maar dan kwam het er toch niet van. Een tijdlang heeft bloggen mijn focus gehad en dan komt het er wel van, maar als het even uit mijn gedachten is, dan is het ook maar zo weer een tijdje verder. Wat daarbij ook niet hielp is dat ik bloglovin van mijn telefoon moest gooien. Dan mis je ineens weer alle updates van andere bloggers, welke ik toch leuk vind om bij te houden en te lezen.

Waar lag mijn focus dan? Het heeft eerst een tijdje gelegen bij het huishouden. Ik was dolblij dat ik zelf weer een aantal dingen kon doen en deed dat ook. In combinatie met een baby en veel afspraakjes tussendoor had ik mijn handen vol. Daarna heeft haken een tijdje mijn focus gehad. Een poncho en twee babydekentjes hebben het levenslicht gezien. En wat nog belangrijker is, ik maakte ze af. Daarna was ik een tijdje in de ban van een computerspelletje. En dat is niet zo handig, want ik kwam verder nergens meer aan toe. Onzin natuurlijk, want er moet echt wel het een en ander gebeuren.

Mijn grootste opdracht de komende tijd is om mijn leven zo in te delen dat ik tijd en ruimte heb voor alle dingen die ik wil doen. Het huishouden op de rit houden, af en toe een blogje schrijven, een spelletje doen en een nieuw haakproject starten. Onlangs heb ik met oudste dochter wol uitgekozen, ik mag er eentje voor haar gaan maken :-). Tussendoor worden het dan kinderen van en naar school en zwemles brengen en halen, boodschappen doen, dokter- en tandartsbezoekjes en dat soort ongein. Met een baby wordt het net even wat meer onvoorspelbaar, daar ben ik al wel weer achter.
Het is een leuke uitdaging en door daarover te bloggen als uitlaatklep hoop ik dat het iets gemakkelijker wordt om het ook uit te voeren.

Doordat ik niet buitenshuis werk, moet dat te doen zijn toch? Of probeer ik toch weer te veel hooi op mijn vork te nemen?

vrijdag 26 februari 2016

Geld moet rollen

Dure februarimaand wordt dit zeg. Volgens nu.nl kost een schrikkeldag zo'n 13 euro per gezin meer. Dat zal best, meestal is februari toch wel echt goedkoper dan de andere maanden, maar echt wakker ga ik daar niet van liggen. Die 13 euro dat zal best, de rekening van de tandarts viel een stuk hoger uit. Met de hele familie naar de tandarts, met foto's, gaatjes, schoonmaken, kies trekken, etc wordt je sowieso niet blij, maar de rekening achteraf valt ook altijd weer tegen. Gelukkig zijn de kinderen daarvoor verzekerd en gelukkig had ik voor mijzelf een aanvullende tandartsverzekering afgesloten.
Helaas is het verzekerde bedrag alweer ruim overschreden en niet fijn dat het grootste deel van het jaar nog moet komen. Gelukkig hebben we een mooi zorg-potje, die we daarvoor kunnen aanspreken. En we zijn er de komende tijd ook maar weer mooi vanaf!

Verder viel afgelopen week de brief voor de gemeentebelastingen in de bus. Ook dat is jaarlijks weer zo'n mooie rekening. Gelukkig weet je het van tevoren, maar toch blijft het een fiks bedrag. Ondanks alle stijgende huizenprijzen in het nieuws is onze WOZ waarde voor het vijfde jaar op rij naar beneden bijgesteld. Soortgelijke huizen hier in de buurt gaan voor veel meer weg en momenteel zijn ze binnen een paar maanden verkocht, dus ik lig er niet wakker van. Bijzonder blijft het wel en waarop ze die waarde baseren is mij ook een raadsel. Het leidt in elk geval tot lagere belastingen, ook al komen we onder de streep wel weer iets duurder uit dan vorig jaar. Daar zit een stijgende lijn in, 5 jaar terug betaalden we 90 euro minder.

En dan had ik ook nog bijna een parkeerboete opgelopen. Ik had even geparkeerd bij de bakker, waar ik altijd bestel en aangezien het verder lopen was naar de parkeerautomaat dan naar de bakker (helemaal met kinderen) durfde ik het wel even aan. Toen ik weer buiten kwam stond er net een parkeerwachter bij onze auto met het apparaatje in de aanslag. Gelukkig kon ik mij eronder uit praten, maar de volgende keer zal ik toch braaf maar weer een kaartje kopen voor 5 minuten.

Is februari voor jullie dit jaar ook een dure/duurdere maand? Of valt dat toch mee?

woensdag 24 februari 2016

Drukte en nasi

Oei, dat is alweer een tijd geleden, dat krijg je als je voor je gevoel af en toe je eigen benen voorbij loopt. Dit en dan dat en dan dit weer, ik snap niet dat ik tijdens mijn zwangerschap tijden energieloos op de bank kon zitten, zonder ook maar één stap buiten de deur. Eigenlijk snap ik dat ook wel, ik had veel hulp en man deed meer. Bovendien heb ik veel dingen daardoor uitgesteld die nu allemaal gedaan moeten worden. Dokter, tandarts, school, speelafspraakjes en daarbij komt nu het consultatiebureau erbij en de fysio en en en... Nou ja, ik vind het eigenlijk ook wel weer leuk om nodig en bezig te zijn. En met een veeleisende baby ben je sowieso veel meer bezig.  Alleen maar even een boodschapje doen, kost wat meer planning en geregel en zelfs dan wil baby net drinken of een schone luier of of of.

Maar nu liggen alle kinderen lekker op bed (voor zolang dat duurt) en man is weg, dus even me-tijd met de beentjes omhoog. Tijd voor een blogje. En inspiratie haalde ik uit het eten van vanavond. Want ik kook al jaren zonder zakjes en pakjes, maar de eerste tijd vond ik het best lastig. Met name om vervangend eten te gaan maken, we waren zo gewend aan de etenswaren uit de supermarkt en experimenteren met eten vond ik toch best lastig af en toe. Ik heb lang gezocht naar een vervanger voor nasi. En sinds ik het gevonden heb maak ik het regelmatig en wil ik het jullie ook delen. Het is namelijk heel erg simpel. Vooral omdat je er zowat echt alles doorheen kunt gooien, het komt niet zo nauw. Ideaal om restjes groenten op te maken. Dus bij deze het recept:

Ingrediënten:
- Rijst
- Groenten (kan van alles zijn: ui, paprika, wortel, courgette, prei, sperciebonen, broccoli, etc.)
- Vlees (kip, hamblokjes, gehakt)
- Eieren, deze kun je gerust weglaten, of wel gebruiken en dan het vlees weglaten.
- Kruiden: djahe, ketoembar, djinten, laos
- ketjap
- chilisaus
- sambal oelek (dit laat ik momenteel weg omdat niet iedereen dat hier lekker vindt)
- eventueel nog pindakaas en melk.

Kook de rijst en bak ondertussen in een hapjespan het vlees. Voeg dan de groenten erbij en laat het lekker gaar bakken. Doe dan de kruiden en de sambal oelek erbij en roerbak het even door. Ik maak dan altijd wat ruimte in het midden van de pan en kluts daarin de eieren. Deze kun je uiteraard ook weglaten of in een andere pan bakken. Vervolgens hutsel je alles door elkaar en voeg je een scheut ketjap en een scheut chilisaus toe. Ook dit roerbak ik nog even, vervolgens voeg ik de rijst toe om het nog even op te bakken. Vandaag voegde ik daarna ook nog een paar scheppen pindakaas en een flinke scheut melk toe. De nasi wordt dan wat soppig, maar dat is niet erg met kinderen die af en toe niet al te netjes eten en het eet ook veel gemakkelijker met een baby op schoot ;-) en ik vind het gemakkelijker dan aparte saus maken in een ander pannetje. Alles in één pan, dat geeft ook nog eens de minste afwas....
Lekker met gebakken uitjes, augurken, seroendeng, kroepoek etc. Eet smakelijk!

maandag 1 februari 2016

Studieschuld

Ja, die heb ik nog, mijn studieschuld. Elke maand slinkt deze een heel klein beetje door een maandelijkse aflossing. Het voelt niet zo goed om nog een schuld te hebben, maar door de lage rentes loont het op dit moment niet echt om extra te gaan aflossen. Pas als we zouden gaan verhuizen dan zou het waarschijnlijk slimmer zijn om het te gaan aflossen voor de koop van een nieuwe woning, maar nu los ik gewoon maandelijks een bedragje af. Sinds 1 januari heb ik te maken met een nieuwe rente welke vast staat voor de volgende 5 jaar. Deze is behoorlijk laag geworden, ik betaal maar 0,01% rente en hiermee ging mijn maandelijkse aflossing met 10 euro naar beneden. Want 0,01% is dan ook bijna niets.

Vanmorgen keek ik naar hoeveel ik daadwerkelijk had afgelost in januari. En wat fijn! Dat bedrag was 64 cent hoger dan het bedrag wat ik aan aflossing betaald heb. Er wordt dus meer afgelost dan ik betaald heb. Het komt door het lage rentepercentage, want als je aangegeven hebt dat het automatisch van je rekening wordt afgeschreven, dan krijg je een bepaalde korting. En als die korting hoger is dan de rente die je moet betalen krijg je dus gewoon geld toe! 64 cent per maand klinkt niet zoveel, maar voor de komende 5 jaar staat het dus vast en dat betekent dat ik 38,40 gratis afgelost heb over 5 jaar (rente op rente reken ik voor het gemak maar even niet mee) en tegelijk die periode dus geen rente heb betaald. Er blijft nog genoeg schuld over die ik zelf zal moeten afbetalen en daar word ik niet blij van, maar zo'n regeling, ja dat maakt toch stiekem mijn hele dag weer goed!

vrijdag 29 januari 2016

Baksels

Vandaag ga ik een heerlijke havermoutkoek bakken. Dat is ook zo gemakkelijk om te maken en echt heerlijk. Wel eens lekker ter afwisseling van de kokoskoek die ik de laatste tijd maakte en ook nog eens goedkoper. Het recept?

125 gram gesmolten boter
een groot mok havermout
een groot mok (basterd) suiker
een groot mok zelfrijzend bakmeel
2 eieren

Mix de suiker met de eieren. Druk alles dan door elkaar in een boterkoekvorm/springvorm en bak hem ruim een half uur op 175 graden.

Het lijkt wel iets op de kokoskoek die ik ook met regelmaat maak. Daarvoor heb je de volgende ingrediënten nodig.
100 gram gesmolten boter
125 gram gemalen kokos
150 gram (basterd) suiker
100 gram zelfrijzend bakmeel
2 eieren
Mix de suiker met de eieren. Druk alles dan door elkaar in een boterkoekvorm/springvorm, laat een klein deel kokos eruit en strooi dat er later over en bak hem 40 minuten op 175 graden.

En voor de prijs hoef je het niet te laten. Voor de havermoutkoek was ik nog geen euro kwijt en de kokoskoek kost bij elkaar nog geen 1,20. En dan zijn het wel de luxere varianten van de koek, want je kunt ze ook prima met één ei maken, dan hoeven ze ook wat minder lang in de oven. En wel heel handig en snel om te maken als je bezoek verwacht...

woensdag 27 januari 2016

Gemakkelijker?

Een paar jaar geleden hebben we een hele heisa gehad met het terugbetalen van huurtoeslag aan de belastingdienst. Verkeerde bedragen werden overgemaakt, verkeerde personen stonden op ons adres ingeschreven, dat ging zelfs zo ver dat er op een gegeven moment een student met wie ik vier jaar eerder in een huis in een heel andere plaats had gewoond als mijn fiscale toeslagpartner werd gezien, terwijl mijn man helemaal niet in beeld was, maar ons oudste kind al wel was geboren (en netjes vermeld als huisgenoot).
Op een gegeven moment was het kwartje gevallen bij de belastingdienst en alles terugbetaald, maar nee hoor, een jaar later kreeg ik met terugwerkende kracht enkele duizenden euro's gestort, omdat ik daar blijkbaar toch recht op had gehad. Ons huis kwam al niet in aanmerking voor huurtoeslag en ons inkomen al helemaal niet. Uiteindelijk is alles wel weer goedgekomen, ik heb die duizenden euro's terugbetaald en daarmee was de kous af.

Inmiddels is het een aantal jaar verder en ik had eigenlijk wel verwacht dat de belastingdienst niet meer dit soort fouten maakt. Maar nee hoor, het enige waar wij recht op hadden in de afgelopen jaren was het kindgebonden budget. Dit werd maandelijks uitbetaald en ik geloofde dat allemaal wel. Tot we afgelopen zomer een brief ontvingen waarin stond dat we in 2014 achteraf gezien helemaal geen recht erop bleken te hebben en of we dat bedrag even terug wilden betalen. Ai, dat was balen en ook totaal onvoorzien. Maar ik maakte zonder protest het geld over en zette het meteen voor 2015 stop, omdat het de verwachting was dat we ook dat wel zouden terug moeten betalen.
Aan het eind van het jaar kregen we een brief waarin stond dat de belastingdienst het geld wat we in de eerste periode van 2015 hadden gekregen nog niet terug had. Blijkbaar hadden we een brief gehad waarin een verzoek tot terugbetalen stond, maar die hebben we of niet gekregen of in de hectiek van zwangerschap en bevalling over het hoofd gezien. In elk geval moesten we vooral NIET het bedrag alsnog gaan overmaken, daar zou de belastingdienst helemaal van in de war raken waarschijnlijk, maar ze zouden het verrekenen met een ander voorschot.
Nou krijgen we helemaal niets van de belastingdienst, behalve hypotheekrenteaftrek, en ik verbaasde me dat ze het nergens op konden inhouden. Dus ik heb braaf helemaal niets overgemaakt aan de belastingdienst en ik verwachtte dat de belastingdienst vanzelf met iets over de brug zou komen als we echt zouden moeten betalen.

Wat schetst dus mijn verbazing als ik op onze rekening kijk? Halverwege januari is er een kindgebonden budget voor januari gestort en een paar dagen later is het budget voor februari gestort. De bedragen zijn vergelijkbaar met de maandbedragen die we in 2014 en in de eerste periode van 2015 kregen, daarop is helemaal niets ingehouden.
Foutief ben ik er dus vanuit gegaan dat als je iets stopzet, dat het dan meteen voor alle jaren erna ook geldt tenzij je het opnieuw aanvraagt. Vanaf nu zal ik dus jaarlijks ons kindgebonden budget gaan stopzetten... En terugbetalen? Dat is ook nog niet zo gemakkelijk. Nee hoor, waarom zou de belastingdienst het gemakkelijker gaan maken? Ik denk dat ze het dan beter een stuk leuker kunnen maken. *zucht*

vrijdag 22 januari 2016

Wasbare luiers

Ieuw, hoor ik al iemand zeggen, wasbare luiers, dat is echt heel vies. Ja, dat klopt. Wasbare luiers zijn vies. Net als wegwerpluiers trouwens. En als je achterom kijkt bij je toiletbezoek is dat ook vies. Misschien is dat flauw, maar zo is het wel. En als ik eerlijk ben, dan heb ik liever vieze luiers die ervoor bedoeld en gemaakt zijn om regelmatig vies te worden en die je in de wasmachine met 60 of zelfs 95 graden kunt wassen, dan vieze kleren die ik liever toch met meer zorg wil behandelen en die het met 60 graden wassen niet allemaal zullen overleven, laat staan dat ik ze in een kookwas zou willen gooien. En aangezien ik inmiddels genoeg ervaring heb in het wassen van vieze kleren, zie ook mijn blog van gisteren is dat voor mij geen drempel om niet te beginnen met wasbare luiers.

Ik ben nogal gemakzuchtig en dan kies je niet meteen voor wasbare luiers. Dus wilde ik er vooral niet teveel geld aan uitgeven, want als het mij totaal niet zou gaan bevallen, zou ik niet willen dat ik 500 euro aan wasbare luiers had uitgegeven. En geloof me, er zijn pakketten van zo'n 500 euro waarbij je genoeg luiers hebt voor de hele luierperiode. En zelfs dan ben je goedkoper uit dan alleen wegwerp te gebruiken.
Maar dat durfde ik toch niet aan, dus besloot ik gebruik te maken van gewone hydrofiele luiers, daar had ik een hele stapel van liggen en voor een pasgeboren baby gaat dat prima, zolang je maar regelmatig verschoont. Op die manier heb je betrekkelijk weinig geïnvesteerd, maar kun je meteen wel ervaren hoe het is om vieze luiers te moeten wassen. Ik had dus een paar overbroekjes gekocht en een waszak voor in de luieremmer en het grote wasavontuur kon beginnen. Momenteel gebruik ik ook een luierklemmetje (een snappi) om de hydrofiel vast te zetten, maar het kan ook prima zonder.
Op internet had ik heel wat filmpjes gezien over het vouwen van een luier, dat leverde geen problemen op. Zodra ik een luier ging verschonen ging de vieze luier in de waszak in de luieremmer. Het overbroekje gebruik ik vaker, behalve als hij erg vies is. Het voordeel van pasgeboren baby's is dat je poepluiers zo in de wasmachines kunt gooien, zonder inlegvelletjes oid te hoeven gebruiken, dat hoeft pas als er vast voedsel in beeld komt. Dat gaan we later dus meemaken. Nu is het nog heel simpel. Je gooit alle vieze luiers in de luieremmer en als hij vol is dan doe je de hele waszak in de wasmachine. Geen boenen, geen weken, geen vieze handen en de wasmachine doet de rest.

Maar gaat het niet ontzettend stinken? Nee! Tot mijn verrassing helemaal niet! Op een gegeven moment was de luieremmer zo vol dat het deksel er niet meer op kon en dus liet ik dat er gemakshalve maar vanaf, om 's avonds de boel te kunnen wassen. Toen we naar bed gingen vroeg ik man of hij ook iets rook in onze slaapkamer (waar de luieremmer staat). Hij rook helemaal niets, terwijl er al poepluiers van twee dagen oud in zaten. Dat gaat met vast voedsel erbij vast veranderen, maar voor nu is het een prettige verrassing dat je de luiers amper ruikt. Dat is met wegwerpluiers wel anders, die ruik je meteen en gaan alleen maar meer stinken. Vast door allemaal chemicaliën die erin verwerkt zijn.

We hebben nooit last gehad van luieruitslag of kapotte billen. Maar het valt gewoon op, dat sinds ik wasbaar gebruik de billen er minder rood uitzien en veel rustiger. Ook heb ik veel minder billendoekjes nodig om ze schoon te maken, omdat het veel minder aan de huid plakt. En het belangrijkste? Ik heb nog geen doorgelekte luiers gehad. En geen ondergepoepte kleertjes, heerlijk!

Ben ik dan helemaal geen nadelen tegengekomen? Oh jawel. Het vraagt even wat meer werk en vooral nauwkeurigheid om de luiers om te doen. Alles moet binnen het overbroekje zitten, anders krijg je sowieso lekkage. Dat is niet onoverkomelijk, maar moet je gewoon niet vergeten. Verder moet je wel de wasmachine aanzetten en alles weer ophangen en opbergen. En het is wel even een dikker pak tussen de beentjes dan een wegwerp luier, waardoord de eerste kleertjes toch wat sneller te klein zijn.

Daar staat weer tegenover dat ik niet meer naar de winkel hoef om nieuwe luiers te kopen. En in de kliko merk ik het ook. Gisteren moest hij weer aan de weg en dit keer zat er niet in van twee weken, maar van vier weken, omdat het de vorige keer zo spekglad was door de ijzel. Als je er dan vanuit gaat dat een pasgeboren baby zeker 50 vieze luiers per week produceert, dan snap je wel dat ik blij was dat er geen 200 vieze luiers in de kliko lagen te broeien.

In de nacht gebruikte ik nog altijd wel wegwerp, en ook als ik wegga, gebruik ik ze nog wel. Maar nu doe ik er voor de zekerheid gewoon een overbroekje overheen. Mocht de wegwerp de boel dan niet binnen kunnen houden, dan doet het overbroekje het wel. En geloof me, bij het dopen in een witte doopjurk gaf mij dat wel een heel veilig gevoel.

En nu moet ik op zoek naar extra absorptiemateriaal voor in de luier, want die hydrofielluiers zijn prima voor een pasgeboren baby, maar nu wordt ze groter en gaat meer plassen, dus iets meer absorptie is geen overbodige luxe.

Maar... ik ben om! De voordelen vind ik ruim opwegen tegen de nadelen! En dan heb ik het nog helemaal niet gehad over de financiële voordelen en de milieuaspecten. En als ik dit geweten had, dan was ik meteen bij de oudste begonnen, dat had me drie luierperiodes met ergernissen bespaard!