Gastvrijheid

Ik vind gastvrijheid best wel belangrijk. Ik zou best graag een huis willen hebben waar mensen graag zouden komen en dat ook doen. En geloof me, iedereen is hier ook welkom. Er is slechts één ding waar ik dan met enige regelmaat tegenaan loop en dat is dat ik niet een huishoudwonder en poetswonder ben. Het is wel eens voorgekomen dat er zoveel speelgoed op de banken lag dat ik niet eens een fatsoenlijke zitplaats kon aanbieden. Onze kinderen vinden het namelijk leuk om een bank om te toveren tot boot waarmee ze op vakantie gaan en dan ook alles, maar dan ook alles 'moeten' meenemen. En mensen uitnodigen voor een bakje koffie terwijl ik weet dat de wc echt echt echt heel nodig geschrobd moet worden is ook niet zo'n aanlokkelijk idee.
Momenteel is het in mijn energieloze staat wat dat betreft vreselijk. Alles heeft een achterstand en de ergste dingen houden we wel bij, maar het lukt gewoon niet om met drie kinderen erbij alles opgeruimd en schoon te houden. Ondertussen ben ik er wel redelijk laconiek onder geworden. Ik moest wel anders werd ik helemaal gek. Maar dat dingetje van bezoek en gastvrijheid... dat blijft.

Toen las ik een stuk uit een boekje en dat wil ik ook even met jullie delen, wat mij aan het denken zette.
'Je huis openstellen voor anderen, is een geweldig talenten een verwaarloosde discipline. Alleen vergeten we de werkelijke bedoeling van gastvrijheid vaak. Het achterliggende idee is dat vrienden, familie, verwonde en vermoeide mensen naar jouw huis komen en er geholpen en verfrist weer weggaan. Gastvrijheid draait echter maar al te vaak uit op een zenuwslopende ervaring voor zowel de gastheer en gastvrouw als de gasten. In plaats van gasten op hun gemak te stellen, zetten we hen op voorhand al op het verkeerde been door ongevraagd te melden hoe 'eenvoudig' het eten is, wat een rommel het is en dat het gedrag van de kinderen ons spijt. We fokken onszelf op en raken waanzinnig druk op de verkeerde manieren, omdat we het belangrijker vinden om goed over te komen dan om goed te doen. Dus in plaats van onze gasten te bemoedigen, gaan zij zich verplicht voelen om ons te bemoedigen, door ons voortdurend te verzekeren dat alles in orde is. Het openstellen van je huis kost tijd, maar hoeft niet je leven te gaan bepalen.' (Uit 'veel te druk' door Kevin DeYoung)

Bij deze dus ga ik me niet meer verontschuldigen voor rommel en viezigheid en voor het gedrag van onze kinderen. Relaxed!!! Hihi ik ben heel benieuwd of ik dat überhaupt wel kan, maar ik vind het een goed streven. Er zijn belangrijker zaken om me druk over te maken... Dat je het even weet als je hier op de bel drukt voor een bakje koffie. Wees welkom :-)

Weer naar school

Het is weer rustig hier in huis. De oudste twee kinderen zijn inmiddels weer naar school, wat helemaal geen straf is met dit weer. Om ze binnen een beetje in het gareel te houden is momenteel niet zo gemakkelijk. Met name onze oudste had toch wel erg veel last van spanning, vanwege het naar groep drie gaan. Als moeder kun je dan wel honderd keer zeggen dat het wel meevalt, dat het écht wel leuk is en dat het heel snel went, maar echt de zenuwen wegnemen dat kan natuurlijk alleen het ritme van school. Gisteren viel de eerste dag gelukkig reuze mee, maar 's avonds kwam er wel weer de ontlading. Het zal na een paar dagen weer hopelijk helemaal over zijn. En dan zijn we ook echt weer klaar voor een nieuw schooljaar.

Met mijzelf gaat het momenteel niet zo goed. Ik schrijf wel momenteel, maar eigenlijk heb ik het dan over de afgelopen tien weken. Ik ben vooral erg moe. Niet in de zin van dat ik de hele dag in bed lig te slapen, maar meer dat ik na heel weinig inspanning gewoon bekaf ben. Een loom gevoel in benen en armen, waardoor ik meer aan het uitrusten ben, dan activiteiten aan het doen ben. Gelukkig gaat het met het kindje erg goed, dat geeft toch wel een gevoel van rust en zo te voelen is het weer een actievelingetje, heerlijk :-). Dat is meteen ook de reden dat ik mijn blog ernstig heb verwaarloosd de afgelopen tijd. Tegelijk heb ik wel een bepaalde behoefte aan schrijven. Dus waarschijnlijk zal ik de komende tijd hier weer wat meer te vinden zijn.
Alhoewel... ik heb ook weer een nieuw haakproject in mijn hoofd. Geen klein projectje, maar een heuse draagponcho voor mijzelf. Alleen nog goed garen/goede wol ervoor vinden. Weet iemand een webwinkel die aan te raden is qua prijs/kwaliteit en genoeg keus heeft? Want energie om uitgebreid in echte winkels te gaan shoppen, dat zit er momenteel niet in. Wat voor soort wol kan ik voor een draagponcho het beste gebruiken? Iemand een tip? Alvast bedankt!

Besparen in de supermarkt

Ik denk dat iedereen wel weet dat je in de supermarkt veel kunt besparen. Je kunt bijvoorbeeld bij veel producten kiezen voor de A-merk variant, maar vaak is hetzelfde product van het huismerk of budgetmerk een stuk voordeliger, terwijl de kwaliteit niet altijd veel minder is. Een kilo van gesneden, gewassen en verpakte groente of fruit is ook meestal veel duurder dan een kilo van de ongesneden en ongewassen variant. En als je een product hebt dat in verschillende hoeveelheden wordt verkocht, dan kan de prijs ook heel erg variëren. Vaak is een grote voordeelverpakking in verhouding voordeliger, dan kleine verpakkingen, maar stink er niet altijd in, want soms is dat gewoon niet zo.

In elk geval let ik op deze dingen bij het boodschappen doen en ik weet van veel bloggers dat zij precies hetzelfde doen bij het doen van de boodschappen. In de winkel zal dat ook veel vaker gebeuren, maar ik heb dat nog nooit heel bewust gezien. Tot gisteren dan. Toen zag ik een heel grappige situatie dat een man bij de bloemkolen stond die allemaal mooi verpakt waren in prachtige, grote, groene bloemkoolbladeren. Hij nam een bloemkool en begon doodgemoedereerd alle groene bladeren eraf te pellen. Ik vermoed dat zijn tienerdochter stond toe te kijken, want zij vroeg hem wat hij aan het doen was. De man aarzelde geen moment en vertelde dat hij echt niet van plan was om voor al die groene bladeren te betalen. Toen merkte zijn dochter fijntjes op dat je de bloemkool niet per gewicht betaalde, maar per stuk en dat hij dus echt niet meer hoefde te betalen voor die groene bladeren. Wat de reactie van de man daarop was weet ik niet, want ik was ondertussen doorgelopen. Maar inwendig moest ik wel een beetje lachen om die slimme bespaaractie van de man. Hij zal vast geen konijnen thuis gehad hebben...

Energie

Uit de reacties op mijn vorige blogje blijkt dat ik niet de enige ben die weleens kledingstukken kwijtraak. Heel frustrerend als je iets kwijt bent geraakt wat je echt niet graag wilt missen. Meestal vind ik alles vrij snel wel weer. Zo maandag ook. Ik zocht naar de broek van zoonlief, maar ik kon hem nergens vinden. Toen bedacht ik mij de mand met schoon wasgoed die al tijden op onze kamer stond, zou hij hem daar in gelegd hebben? Niet dus. Maar wel vond ik daar mijn (vieze) pyjama terug. Dat raadsel was dus uiteindelijk vrij snel weer opgelost. De broek van zoon hield ik maar even voor gezien. Ik had mijn best gedaan, maar heb hem niet gevonden. 's Avonds stopte ik hem onder en schudde nog even de dekens op en wat kwam er uit het dekbed? Jawel, zijn broek. Zo zie je maar weer, meestal vind je iets terug als je daar niet naar op zoek bent.

Hoe het komt dat ik vrijwel nooit sokken kwijt raak? Ik gooi altijd alle vieze was inclusief sokken gewoon in de wasmachine, maar ik hang de sokken altijd bij elkaar per paar op. Zo zie ik meteen of ik een sok mis, of niet. Ik hang ze altijd over de zijkant van een rekje, waar geen andere was komt te hangen, mis ik een sok, dan laat ik de andere hangen zodat ik de andere erbij kan hangen als ik die gevonden en gewassen heb. Bij het afhalen van de was doe ik eerst de sokken, die vouw ik meteen samen, zodra ik achteraf niet de sokken moet sorteren. Heel handig vind ik zelf en zo raak ik zelden een sok kwijt.

Die sokken, dat gaat wel, maar de rest van de was loopt de laatste tijd een beetje achter. Dat komt door een totaal gebrek aan energie. Ik ben allang blij dat alles schoon gewassen is, voor strijken heb ik weinig energie, terwijl ik dat altijd een leuk klusje vind. Gelukkig krijg ik momenteel weer vitamine B12 spuiten, maar voordat die echt gaan werken zijn we weer een paar weken verder ben ik bang. Ik ben er dit keer op tijd bij gelukkig, maar dat ik dat ook echt nodig heb, vind ik toch echt minder leuk. Ik ben wel blij dat er wat aan gedaan kan worden. Ik zou niet weten hoe ik anders ons huishouden zou moeten runnen...

Groot mysterie

Ik ben een pyjama kwijt. Van mijzelf. En dat vind ik op zijn minst heel suf. Echt heel erg suf. Want hoe kun je nu een pyjama (twee-delig zelfs) kwijtraken en hem ook niet weer kunnen vinden?
Ik weet nog wanneer ik hem voor het laatst aan had. Anderhalve week geleden. Ik kan terughalen dat ik daarna heb gedoucht. Maar wat ik toen met die pyjama heb gedaan? Dat is mij een groot raadsel. Diezelfde dag gingen wij namelijk een weekend weg en toen heb ik bewust een schone pyjama meegenomen.
Meestal heb ik een goed geheugen. Helemaal als ik niet zwanger ben, dan kan ik me dingen vrij goed herinneren. Maar na het weekend weg wist ik echt niet meer wat ik ermee gedaan had en waar ik hem zou kunnen terugvinden. Inmiddels heb ik alle vieze was wel gewassen, maar ik ben hem niet tegengekomen. Zo'n ding kan toch niet zomaar anderhalve week verstopt blijven of erger nog helemaal verdwijnen? Het was een wat oudere pyjama die niet eens meer zo heel mooi was, dus in die zin vind ik het niet erg, maar ik vind het vooral heel frustrerend dat ik niet weet wat er mee gebeurd is.
Gelukkig ben ik niet de enige. Vanmorgen kon onze vierjarige zoon zijn broek van gisteren niet meer vinden. Dat was een groter drama, want hij wilde hem per se aan. Uiteraard had hij geen idee meer waar hij hem had uitgedaan, laat staan waar hij hem neergelegd had. Of neergegooid, want zijn kledingstukken vliegen nog wel eens de kamer door, of de trap af, of... Vanmorgen kon ik hem ook zo snel niet vinden, maar ik zal straks eens boven op zijn kast gaan kijken. Ik ben heel benieuwd waar ik die broek ga tegen komen. En of ik mijn pyjama nog weer terug zal vinden en vooral waar dat zal zijn. De grootste mop is wel dat ik vrijwel nooit sokken kwijt raak, daar hoor ik andere mensen nog weleens over klagen. Raken jullie wel eens kledingstukken 'kwijt'? En waar vind je ze dan weer terug? Of blijven ze weg?

Huizen te koop!

Nee, ons huis staat niet te koop en komt voorlopig ook niet te koop. Ook al zien we af en toe wel prachtige huizen voorbij komen, waarbij we ook wel weer de negatieve kanten van ons huidige huis zien. Gelukkig heeft ons huis ook een aantal positieve punten gelukkig. En op nog geen 500 meter afstand van de basisschool van onze keus, dat vind ik toch wel één van de grootste pluspunten. Ook man hoeft nog geen tien minuten te fietsen naar zijn werk. Erg luxe vind ik dat. Maar soms blijven we dromen over een ander huis met wel een bijkeuken bijvoorbeeld. Of net even wat meer ruimte rondom het huis. Of toch vrijstaand zodat buren niet snel last van ons zullen hebben (en andersom).

Maar voordat we een ander huis zouden kopen zullen we toch op de een of andere manier ons huis kwijt moeten. En een tijdlang had ik daar een hard hoofd in. Dat kwam voornamelijk door het huis van de buren waar na drie jaar pas de eerste serieuze kijker op afkwam. Begonnen ze met een vraagprijs die gelijk was aan onze aankoopprijs, uiteindelijk hebben ze hem voor zo'n 30.000 minder verkocht. En in deze prijscategorie praat je dan al snel over een daling van zo'n 20%.
Maar de laatste tijd gaat het toch net even iets anders. Een soortgelijk huis in de buurt kwam te koop voor 15.000 méér dan onze aankoopprijs. Dit huis heeft dan wel een garage en kunststof kozijnen, maar qua buurt en woning (ook een tussenwoning) verder precies gelijk. Na 5 dagen merkte dochter verbaasd op dat het huis nog steeds niet verkocht was. Maar ik vertelde haar dat dat ook nog wel eventjes kon duren. En wat schetst mijn verbazing? Na twee weken was het verkocht!

Nu staat er in onze straat weer een huis te koop. Dit keer is het geen tussenwoning, maar een hoekhuis, met aangebouwde garage. En wat denk je? Er is een vanaf prijs die begint bijna 10.000 euro hoger dan onze aanschafprijs. Ik heb toch een beetje het idee dat een vanaf prijs gezien wordt als een scherpe prijs waarvoor het huis in de markt wordt gezet. Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan met dat huis. Of het ook zo snel verkocht zal zijn en voor welke prijs. Toch leuk om te volgen wat de woningen in de buurt doen, want dat heeft wel degelijk invloed op de waarde van je eigen woning.
Volg jij ook een beetje de aan- en verkoop van woningen in je buurt? Of ben je tevreden met waar je woont en houd je je daar niet mee bezig?

Aanrommelen

Ik doe op dinsdag meestal de weekboodschappen. Dat komt omdat we altijd brood bij de bakker bestellen die op dinsdag een leuke actie heeft, drie broden voor een leuke prijs. We bestellen er dan altijd zes en omdat ik die niet op de fiets haal en ik dus toch al met de auto onderweg ben ga ik door naar de winkel voor de 'grote' boodschappen. Gisteren beviel het wel erg goed dat ik voor de koffie al op pad was geweest en dus besloot ik vanmorgen maar meteen de boodschappen te doen. Het weer nodigde niet echt uit om naar buiten te gaan, maar omdat ik net terug was van school vond ik dat minder erg. En ik ken mezelf wel zo goed dat als ik eerst andere dingen zou gaan doen dat de drempel steeds hoger zou worden om de deur uit te gaan met dit weer.

En dus zit ik nu aan een heerlijk kopje koffie en zijn de boodschappen al in huis! Anders was ik vast in huis aan het aanrommelen geweest. Hihi ik kreeg gisteren de vraag wat ik daaronder verstond. En daar moest ik wel even over nadenken. Ik zal niet zeggen dat het altijd hele nuttige dingen zijn, maar er zitten ook van die kleine karweitjes tussen die gedaan moeten worden, en die je toch nooit in gedachten schieten als je bedenkt wat je allemaal gedaan hebt.
Wat ik dan anders gedaan zou hebben? Eerst zou ik de ontbijtboel opruimen (we eten altijd met het hele gezin aan tafel) en de vaatwasser uitpakken. Vervolgens zou ik een rondje door het huis doen om alle oud papier te verzamelen en daarna de papiercontainer aan de weg zetten. Nu heb ik het niet gedaan omdat er gesproken werd over storm en met de vorige storm in gedachten staan omgewaaide papiercontainers nog op mijn netvlies. De inhoud van die containers hing in de bomen en struiken de hele straat door. Het was niet onze container, maar ik moet er ook niet aan denken dat al mijn oud papier overal heen waait. Gelukkig hebben we een nee/ja sticker op de brievenbus, zodat we best een keertje kunnen overslaan.
Daarna zou ik onder de douche zijn gesprongen. Want mijn wekker eerder zetten om dat te doen... zou veel beter zijn inderdaad, maar avondmens als ik ben werkt dat toch niet echt. 's Avonds douchen werkt bij mij niet omdat ik daar veel te wakker van wordt en ik dan helemaal niet kan slapen. Dan zou ik een wasje aanzetten en boven alles even een klein beetje ordelijk maken. En vervolgens de laptop aanzetten om even de mail te bekijken en te beantwoorden. Soms even een paar blogjes lezen of een spelletje doen. Vanmorgen zou ik ook even de financiën erbij pakken, want maandelijks maak ik een overzicht en ik ben nu wel erg nieuwsgierig naar de maand mei en aangezien ik er gisteren niet aan toe ben gekomen...
En dan is de morgen alweer half voorbij. Tja... aanrommelen, ik krijg daar niet altijd een goed gevoel van, maar het is vaak toch wel handig als dat wasje is aangezet of dat de ontbijtboel is afgeruimd.

Mijn kopje koffie is op en dit blogje geschreven. Dan ga ik nu maar verder met aanrommelen: eerst die financiën maar bekijken en vervolgens een heerlijke warme douche. En tussendoor nog maar een paar nijntje-boekjes voorlezen, ook heel nuttig!